Moja dusza

moja dusza
jest archaiczna
w prastarych czasach
stworzona
jej pamięć
niezmierzona głębia
ocean wiedzy
zna ból
okrutne cierpienie
dobroć
najczulszą na świecie
niejedno
przecież widziała
zna przyszłość
lecz milczeć musi

to wszystko
w zwykłej kobiecie
mijasz ją
często po drodze
nawet nie wiesz
co czasem przeżywa
cierpi cicho
z uśmiechem na ustach

Magdalena Borchon